وزارت قوام الدين پسر قوام الدين ابو القاسم ( 14 ) قوام الدين ، وزير پنجم بود از درگزين : اول پدرش قوام الدين ، دوم جمال الدين ابو البركات ، سوم شمس الدين ابو نجيب ، چهارم جلال الدين ، پنجم قوام الدين . در مدت ( 191 ر ) پنجاه سال ، پنج وزير از يك بقعه ، پيشواى جهانيان شدند . در عهدهء قوام الدين جريدهء جور و اجتذاب بر طاق نهادند ، و نمد زين ظالمان كه از چپ و راست دوانيدندى ، خشك شد . جهانيان را بىآنكه در رق عبوديت آمدند ، نام شادبخت آمد . از آسمان عدل ، خورشيد و ماه را چون دو كفهء زرين از سويت درآويختند . نظر از نظر زهره و مشترى بود ، اگرچه به اضافت با پدرش آن بينات الطريق بود ، و عافيتى داشت . دولت پدرش ، دولت درفش كاويان بود . عنايت و نكايت او مهتاب بود ، كه جايى سيب سرخ كند ، و جايى كتان ريزاند . در عهد او همه چون حلقه بردر بودند . چون حلقهء ميغ بودند كه در آن زحمتى باشد . جز قضا نبود كه بر وى سبق تواند بردن . همهء گردن‌كشان در خدمت و طاعت چون دستى كه آن را فصد كنند ، مستقيم بودند . مجد الدين بروجردى پس از اثير الدين ابو نصر عارض بود ، او را عارضى ( 191 پ ) ظاهر شد ، و ضعف بر وى مستولى گشت ؛ پاىبند بيمارى شد . اين منصب ، او را به معونت برادرش ، رئيس الدين وزير ، والدهء سلطان ارسلان بود . شغلها به سر تازيانه